Volg je Hart

Vrijheid

Ik kreeg vanmorgen een reactie van iemand die me vroeg hoe het nu echt met me gaat (bedankt Jolanda!) en ik had al een poosje op mijn “to-do’’ lijstje staan dat het tijd werd voor een nieuwe update op m’n blog. Zogezegd, zogedaan. Ik zit na te denken over de titel van het stukje. Daarnaast zijn mijn gedachten ook bij de dag van vandaag. 5 mei. Vrijheid. En bingo daar heb ik de titel van deze blog. Vrijheid.

Vrijheid. Dat is hoe het nu echt met me is. Vrijheid in mijn gevoel en vrijheid in mijzelf.
Zo heb ik ook deze keuze gemaakt om mijn reis te onderbreken en terug te gaan naar Nederland. Velen zeggen ‘wat moedig dat je die beslissing hebt genomen’. Anderen zeggen ‘wat raar, ik kan me niet voorstellen dat je na 5 dagen al weet dat dit het niet is’. Nou, zo heeft iedereen zijn of haar mening waar ik overigens alle begrip voor heb.

Nog niet zo heel lang gelden geleden (jaar of 5) was het ook echt niet in me opgekomen om mijn reis af te breken. Had ik hem hoe dan ook uitgelopen. Al was ik er bij neergevallen. Om maar te laten zien dat ik dit kon. Dus om vooral te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Verwachtingen die ik overigens vooral zelf had gewekt.

Terugkijkend kun je zeggen dat ik nu deze beslissing om mijn reis af te breken en terug te gaan volledig op basis van mijn gevoel en echt puur vanuit mezelf genomen heb. En dat is voor mij wel de allergrootste winst geweest van deze ervaring. Een heel mooie ervaring die ik ook zeker zal meenemen in m’n training, coaching en lezing avtiviteiten.

Dit alles wil niet zeggen dat ik niet zo nu en dan overvallen wordt door angsten en onzekerheden. Sterker nog, ik word er regelmatig door overvallen.  Zo van ‘ohh, het lukt allemaal niet wat ik wil’. En ‘ik moet betalende klanten hebben’ en liefst snel want ik moet toch m’n geld zien te verdienen’. Als dat gebeurt, neem ik afstand, ga ik een stuk lopen, fietsen of er even lekker over hebben met Carola. Ik stop het vervelende gevoel dan niet weg maar laat het bewust juist toe. En ik ga dan kijken wat ik ermee kan. Kijken naar de 'mooie kanten' van die emoties. Wat bijvoorbeeld heeft angst mij te vertellen? Dat ik alert moet zijn. Of onzekerheid? Dat ik nog meer moet onderzoeken. Of boosheid? Dat ik meer mijn eigen grenzen moet aangeven. Etcetera. Dan kan ik het een plek geven, ervan leren en weer verder op basis van vertrouwen.

Dus al met al voel ik me prinsheerlijk. Ik heb ineens ook heel veel tijd extra gekregen welke ik niet voorzien had. En ik ben nu bezig om mijn training en coachings activiteiten verder vorm te geven. Zo volg ik een programma tot wandelcoach. Organiseer ik stiltewandelingen. Ben ik een samenwerking met LiveStrong op gebied van bewegings clinics gecombineerd met lezingen aan het opzetten. En ga ik een 3 daagse "Volg je Hart, kom in beweging" programma aanbieden voor bedrijven (Na de zomer actief). Voor meer info van m’n activiteiten en diensten zie http://www.volgjehart.nu

 

Het gaat jullie goed allemaal en tot de volgende update!
Met een hartegroet,

Dirk

 

Televisie debuut

Gespannen en hyper zat ik voor de buis vrijdagavond 4 maart. Wat zouden ze er van gemaakt hebben? Hoe zou ik overkomen? Zou het een te ‘zwaar’ portret worden? Als ze maar dat stuk van mijn nieuwe doelgroep laten zien. Zou mijn boek nog zichtbaar in beeld komen?

De dinsdag ervoor, 1 maart dus, waren de opnames. De dag begon om 10.00 uur op locatie Uiteindelijke vertrokken ze s’avonds om 20.30 bij mij thuis vandaan. Eerst van alles filmen. In een gebouw, bij een koffiemachine, op straat, bij mij thuis, in het bos, op de hei. Dat duurde totaal tot 18.30. En daarna kwam dan het interview wat uiteindelijk 1 uur en drie kwartier duurde. Over wat ik ‘vroeger’ deed voor werk. Over mijn fietsreis van 2009. Over mijn motto ‘Volg je Hart’. Over mijn komende voetreis. Over wat hierna.

En daar is dus een portret uitgekomen van 5 ½ minuut! 

Maar ik had dus geen idee hoe het er uit zou komen te zien. Wat ze uit het filmmateriaal zouden gebruiken en vooral wat ze uit het interview zouden gebruiken. Ik was dus aan de ene kant gespannen en nerveus. Maar aan de andere kant helemaal hyper en opgewonden. Maar ik vond en vind het resultaat prachtig. Met respect gemaakt en een mooie weergave van hoe ik was, wat ik nu ben en waar ik naar toe wil. Super trots en blij mee. En wat een ervaring!

Met een hartegroet, Dirk