Verrassende wending

24 maart 9.30 trek ik de deur van m'n hotelkamer in Rome achter me dicht. Schoenen aan, rugzak om, hoed op, stokken in de hand, Carola aan m'n zij. Ze loop mee tot we de buitenwijken van Rome hebben bereikt. Daar nemen we emotioneel afscheid en dan ben ik echt alleen op weg.
Vanaf moment 1 vraag ik me af "waar ben ik mee bezig? Wat ga ik tegemoet? Waar slaap ik vannacht?

Die vraag "waar ben ik mee bezig" laat me niet meer los. En ik denk en denk en voel en voel en ga in gedachten terug in de tijd.
Waarom wil ik dit?
Om te leren. Om mezelf verder te ontdekken. Om klaar te zijn voor mijn volgende stap. Om anderen te kunnen helpen. Ik wil me richten op 45 - 50 plussers die zijn vastgelopen. Die bv geen werk meer hebben of die prive zijn vastgelopen. Die mensen wil ik helpen. Door hen te inspireren hun hart te volgen en ze te helpen te ontdekken wie ze zijn, wat ze graag willen en wat ze kunnen.
En om die stap te kunnen maken zit maar in mijn hoofd dat ik deze reis nog nodig heb.

Wat ik me nu hier tijdens het lopen al snel realiseer is dat ik deze reis niet nodig heb voor die leerervaringen. Ik besef me dat ik de afgelopen jaren al zoveel gedaan heb op gebied van zelfinzicht opdoen. Ik ben er "klaar mee". Het is genoeg.
Ik besluit in Cassino, na 150 km in 5 dagen gelopen te hebben, en na "uitvoerig overleg met mezelf" dat ik stop. Na intensief denken, voelen het laten bezinken, schrijven en alles opnieuw staat het voor mij vast.
Ik volg mijn hart en morgen ga ik terug naar Rome. Maandag 4 april vlieg ik samen met Carola terug naar Nederland.

Niet teleurgesteld. Wel met nieuw inzicht. Dat het voor mij niu goed is en dat ik voldoende bagage heb om mijn volgende stappen te kunnen maken. Zonder deze reis te beginnen en te ondergaan had ik dat niet begrepen. Dus voor mij alle moeite waard.

Ik zal in de loop van de komende weken nog wat interessante ervaringen van de afgelopen week met jullie delen. Het was kort maar er passeerden toch de nodige gebeurtenissen die het vermelden en delen waard zijn.

Ciao en met een hartegroet,
Dirk

Comments

[Geplaatst door: Maureen van Duijn]

Nogmaals Dirk, ik ben trots op je en vind het een goede en vooral sterke keus! Welkom thuis! Warme groet, Maureen van Duijn.

[Geplaatst door: peter]

Jammer...ik had me voorgenomen je iedere dag te volgen.
Ik geloof dat ik je keuze wel begrijp; de voorbereiding is belangrijker dan de tocht zelf.
Toch jammer.

[Geplaatst door: Rob van Tilburg]

Moedig en krachtig besluit! Geniet nog even van Rome en alvast een warm welkom thuis gewenst!

Hartelijke groet, Rob

[Geplaatst door: Dorine Holterman]

Wat een bijzondere wending!
Ik was van plan je regelmatig te volgen. Eigenlijk wel een mooie ontdekking, dat je klaar bent voor je volgende stap...
Dorine Holterman

[Geplaatst door: Dick Dekker]

Een mooi besluit.
Zo'n tocht kan ook uitstel zijn van doen wat je eigenlijk al weet dat je wilt/moet doen, een vorm van weerstand, ook nog eens mooi omkleed door een in zekere zin ook wel egocentrisch project.
Knap!

Jammer, dat we je avonturen nu niet kunnen volgen. Of toch? Het leven is toch vooral een innerlijke pelgrimstocht. Wie weet voel je ervoor om toch een 'reisverslag' te maken van de periode die je had gepland te lopen.

Succes, Dick

[Geplaatst door: Ira Honings]

Over egocentrisme gesproken (zie reactie van Dick Dekker): nu kan ik fijn eerder met je kennismaken! HA! Hartelijke groet van Ira Honings :)

[Geplaatst door: Marion de Vries]

Nou Dirk gelukkig veilig weer thuis. Ik vind je een dapper mens met ladingen inzichten. Inderdaad ga ze maar uitdelen aan mensen die (even) op een kruispunt van hun leven staan.

liefs
marion

[Geplaatst door: Carla Trappenburg]

Hoi Dirk,

Prachtig inzicht en fantastisch dat je nu je hart volgt en weer naar huis bent gegaan! Ik kan ook helemaal volgen waarom je nog dacht een reis nodig te hebben; zelf wil ik precies hetzelfde bieden aan de wereld als jij (hebben we al eens eerder contact over gehad) en ik vind ook dat ik nog meer (innerlijke) reizen moet maken voordat ik het ècht kan en mag gaan doen. Ik laat me graag door je inspireren en ga naar huis: mijn hart. Alleen met mijn hart als vertrekpunt kan ik anderen inspireren dezelfde weg te volgen.
Dank en misschien eens tot ziens!

Hartegroet,

Carla Trappenburg (Hartepad)

[Geplaatst door: Francis Roelofs]

Hoi Dirk,
Als ik de site lees voor de 1e keer,om te vernemen hoe het je vergaat op de reis naar Jeruzalem, ben je alweer 2 weken thuis.
Jammer!
Uit ervaring weet ik, dat je elke reis alleen voor jezelf maakt.Je hebt jezelf deze ervaring ontnomen.
Verstandig? Als je er zelf vrede mee hebt is het goed. Toch komt het mij vreemd over.
Groetjes Francis Roelofs

[Geplaatst door: Jolanda Koning]

Ha die Dirk, inmiddels je boek uitgelezen en vind het prachtig. Ik wilde je net volgen op je voetreis van 3500 km van Rome naar Jeruzalem, 5 maanden zou de reis van avontuur en nieuwe inzichten duren, er konden mensen een stuk met je meelopen etc. Mijn verbazing is groot dat je na 5 dagen en 500 km bent gestopt! Je zou de leerervaringen niet (meer) nodig hebben om andere mensen te kunnen helpen. Maar hoe gaat het nu echt met jou? Daar ben ik benieuwd naar, wat is er met je gebeurd? Laat ons allen weten hoe het met je gaat, ook als het over angsten en onzekerheden gaat want dat kennen we allemaal! Maar ook als je je goed voelt en hoe je verder wilt gaan!
Hartelijke groet Jolanda Koning uit Hoorn